Dergi Kategorileri
AÇIK OTURUM
AÇIKLAMA
ANALİZ
ARAŞTIRMA-İNCELEME
AYIN İÇİNDEN
AYIN KONUSU
BASIN TOPLANTISI
BASINDA DİN DİYANET
BAŞYAZI
BELGESEL
BİLİM
BİR AYET BİR YORUM
BİR HADİS BİR YORUM
CAMİLERİMİZ
DEĞERLENDİRME
DENEME
DİN GÖREVLİSİNİN HATIRA DEFTERİNDEN
DİN VE AHLAK
DİN VE BİLİM
DİN VE ÇEVRE
DİN VE EĞİTİM
DİN VE KÜLTÜR
DİN VE SAĞLIK
DİN VE SOSYAL HAYAT
DİN VE TARİH
DİN VE TOPLUM
DİN-DÜŞÜNCE-YORUM
DÜNDEN BUGÜNE
EDEBİYAT
EDİTÖRDEN
EKONOMİ
ELEŞTİRİ
FIKIH KÖŞESİ
GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
GEZİ
GÜNDEM
GÜNDEMİN İÇİNDEN
GÜNÜN İÇİNDEN
HABERLER
HAYATIN İÇİNDEN
HUTBE
İNANÇ VE İNSAN
İNSAN VE HAYAT
İZLENİM
KADIN VE AİLE
KAİNATIN DİLİNDEN
KAPAK GÜNDEM
KİTAP TANITIMI
KONFERANSLAR
KÜLTÜR
KÜLTÜR VE SANAT
KÜLTÜR VE TOPLUM
KÜRSÜDEN
MERHABA
MÜFTÜLÜKLERDEN
NOSTALJİ
ÖRNEK HAYAT
ÖRNEK VAAZ
PORTRE
RÖPORTAJ
SAĞLIK
ŞİİR
SÖYLEŞİ
SÖZÜN ÖZÜ-BERCESTE BEYİTLER
TANITIM
TARİH
TOPLANTI
TOPLUM
TOPLUM VE AHLAK
TOPLUM VE BİLİM
VATAN SEVGİSİ
YARIŞMA
ZİYARET
Dergi Sayıları
Diyanet Dergisi >> 238. Sayı >> DİN VE SOSYAL HAYAT >> Namaz kılıp maaş almak

Namaz kılıp maaş almak

Meslek; "Bir kişinin hayatını kazanmak, geçimini sağlanmak için yaptığı iş" olarak tanımlanmaktadır. Ancak meslek sadece para kazanmak için yapılan devamlı bir iş değildir. Meslek, "Belli bir formasyonu gerektiren, bilgi, beceri, ustalık, sevgi ve ilgi isteyen sürekli (hayat boyu)bir iştir."

Meslek seçimi, insanın hayatında çok önemli bir olaydır. Bir insan mesleğini seçerken, kendine belli bir çalışma ortamı ve belli bir hayat tarzı da seçmiş olur. Çünkü seçilen mesleğin kişilere sağladığı bazı avantajlar ve dez avantajları vardır. İnsan seçtiği bu yolda başarısıyla kendini kanıtlamaya çalışır. İnsan,yetenekleri, ilgi ve istekleri doğrultusunda meslek seçtiği oranda başarılı, verimli ve mutlu olur. Kabiliyetlerini göz önünde bulundurmadan rastgele seçim yaptığında veya başkaları onun adına seçim yaptığında, çoğu zaman başarısız, verimsiz ve mutsuz olur. Bu nedenle mesleğini seçebilme imkânına sahip olanlar kendi özellikleriyle seçe ceği mesleğin nitelikleri arasında uygunluk olmasına dikkat etmelidir.

Ailenin ekonomik düzeyi ile kültür düzeyinin, gencin meslek seçimini olumlu veya olumsuz yönde etkilediği bir gerçektir. Araştırmalar göstermiştir ki, ekonomik ve kültürel düzeyi yüksek olan ailelerde gençler, yetenek ve ilgileri doğrultusunda mesleklere yönelebilmektedir. Ekonomik ve kültürel olanakları elverişsiz olan ailelerde gençler, kısa zamanda kendilerine güvenli bir kazanç getirecek veya itibar sağlayacak, moda mesleklere yönlendirilmektedir.

Aile baskısının egemen olduğu hâllerde ve mesleğin babadan oğula geçmesi şeklindeki geleneğin sürdürüldüğü ailelerde, gence, baba mesleğini sürdürmesi için baskı yapıldığı görülmektedir. Şartlandırma veya baskı yoluyla eğitilen birgencin, ya baba mesleğine yöneldiği veya ailesine başkaldırarak, idealindeki mesleğe sahip olabilmek için ortamından uzaklaştığı gözlenmektedir.

Sözü geçen bu aile modellerinde, birey meslek uygunluğu göz önüne alınmadığından ne gencin başarısı düşünülür, ne de mutluluğu. Burada önemli olan, ailenin isteklerinin gerçekleşmesi, ailenin yapmış olduğu meslek seçiminin genç tarafından benimsenmesidir.

Nasıl din görevlisi olduk?

Din görevliliğinin de bir meslek dalı olduğu kuşkusuzdur. Yukarıda belirtildiği gibi meslek seçimine çeşitli faktörler etki etmektedir. Bunlardan birisi, belki de en önemlisi, ailelerin etkisidir.

10 yıl üzeri din hizmeti olan Başkanlık personelinin çoğunun ailelerin (anne-babaların) tercihi iledin hizmetine yöneldiklerini söyleyebiliriz. 1997 yılından sonra mesleğe yönelenlerde ise sistemden kaynaklanan bir zorunluluk olduğu görülmektedir. Din görevlilerinin anne-babaları neden evlatlarının din görevlisi olmasını tercih etmişlerdir? Bu sorunun cevabı bizim bugün icra etmekte olduğumuz mesleğimizin başlangıcını oluşturması açısından önem arz etmektedir.

Gözlemlerimize göre söz konusu ettiğimiz din hizmetleri sınıfında çalışan personelimizin büyük çoğunluğu köyde doğmuş, ilkokulu köyde okumuş, daha sonra ise 70'li yıllarda imam hatip okullarında okumuş kimselerden oluşmaktadır. Bu süreç; henüz Türkiye'de toplumun yarıdan fazlasının köyde yaşadığı, köyler ile şehirler arasında ulaşım imkânlarının kısıtlı olduğu, telefon,televizyon, bilgisayar, elektrikli ev aletleri gibi teknik imkânların bulunmadığı ve köylünün şehir ve şehir hayatı hakkında henüz yeterli bilgi ve malumata sahip olmadığı bir dönemdir. Köylerde bu dönemde düzenli gelire sahip olan kişiler öğretmen ve bazı köylerde imam-hatiplerdi. Böyle bir ortamda aileler için imam-hatiplik, bir yandan devlet memuru olma imtiyazı sağlayan, diğer yandan kişiyi dinin gereklerini yerine getirmeye mecbur eden bir özellik taşımaktaydı. Ayrıca imam-hatip okulları ve buralarda okutulan dinî içerikli dersler, köylünün çocuğuna, kalabalık şehrin bilinmezlerle dolu güvensiz ortamındadoğal bir sığınak imkânı sunmakta ve her geçengün daha belirgin hale gelen modern hayatın yabancılaştırıcı etkilerini minimize eden koruyucu kalkan işlevi görmekteydi. Bir bakıma kendisinin gidip ortak olamadığı şehir hayatına evladını teslim etmesinde, imam-hatip okullarının bu özelliği ile din görevliliğinin avantajları, anne-babaların evlatları hakkında verdiği kararı etkileyen en önemli unsurlardır. Birçok anne-babanın, çocuklarını neden ortaokula vermedikleri konusuna "hem namazını kılsın hem de maaşını alsın, bundan iyisi can sağlığı" demesi, bunu teyiteder niteliktedir.

Maaş almak yeterli mi?

Bugünkü şartlar itibarıyla, anne-babalarımızın bizim için belirlediği veya hayal ettiği hedeflerin gerçekleşmiş olduğunu görebilmekteyiz. Yani onların evlatları olarak bizler hem bir maaşa sahibiz, hem emeklilik hakkımız var, hem sağlık hizmetlerinden istifade ediyoruz, bir de namazımızı cemaatle eda ederek dinî mükellefiyetlerimizden en önemlilerinden birisini yerine getiriyoruz. Ancak yaşadığımız hayat şartları, toplumsal beklentiler, toplumun geçirdiği değişimler bakımından biz din görevlileri için anne babalarımızın kendi zihinsel ve toplumsal dünyalarında çerçevesini belirledikleri bu ufuk çizgisiyle iktifa edebilir miyiz? Bu çizgiyle zamanın ruhunu yakalayabilir miyiz? Maaş almamız ve diğer haklara sahip olmamız bizi hayatta mutlu edecek yeterli güdüler midir? Bizi yetiştiren, bize eğitim imkânı sağlayan, burs veren, yatılı okutan, yurt dışına gönderen, hacca gönderen ve daha birçok imkân sunan mensubu bulunduğumuz Diyanet kurumuna karşı, topluma karşı ve kendisini doğru birşekilde anlama, yaşama ve diğer insanlara da tebliğ etme sorumluluğu taşıdığımız dinimize karşı görevimizi layıkı veçhile yerine getirebiliyor muyuz? Bu soruyu sormak ve bunun cevabı üzerinde kafa yormak bugün boynumuzun borcu olarak orta yerde durmaktadır.

Bugün hangi ünvanda görev yapıyor olursak olalım, anne-babalarımızın bizi din hizmeti mesleğine yönlendirirken gözettikleri ana amacın gerçekleştiği açıktır. Tarihsel süreç açısından bir kıyaslama yaparsak Başkanlık mensupları vedin görevlileri olarak yakın ve uzak tarihimizdebu mesleği yapan geçmişlerimize göre çok daha iyi maddi koşullara sahip olduğumuz ortadadır. Hatta meslekte kıdemlilerimiz tarafından daha iyi anlaşılacağı üzere, din hizmetine talip olurken beklediğimiz hayat standartlarını bugün büyük oranda aşmış bir durumdayız. Elimizde bir araştırma sonucu olmamasına rağmen, gözlemlerimize dayanarak söyleyebiliriz ki, din hizmeti yapanlarımızın önemli bir kısmı bugün, modernve müreffeh bir hayatın en temel enstrümanları arasında sayılan ev, araba, bilgisayar vb. yanı sıra, sağlık ve eğitim imkânlarına sahiptir. Bunlar uzak değil 25 sene öncesinde sadece bir hayalidi. Bugün bu imkânlara sahip bulunmaktayız. Bu imkânlara karşılık, bugün sadece resmî görevimizle yetinebilmek bize büyük bir vebal yüklemektedir. Çünkü hademe-i hayrat olarak bugün çok daha fazlasını yapmak mecburiyetiile karşı karşıya olduğumuzu düşünmekteyim.

Mihrabın imamı mı mahallenin imamı mı?

Hepimizin kolayca anlayacağı üzere, bugün namazını kıldırıp maaşını alan bir imam-hatip, mihrabın imamıdır. Eğer bu imam camiye gelen cemaate ilgi gösterir, onlarla hasbihal eder, yapabileceği yardımları onlardan esirgemezse, hastalıklarında, mutlu günlerinde ve diğer zamanlarda onları zaman zaman arar, kendileriyle ilgilenirse bu görevlimiz caminin imam-hatibi olur. Eğer bulunduğu mahallede, köyde yaşayan tüm insanları kendi görev alanı içinde telakki eder,onlarla irtibat sağlar, onların sokağı ile, çocukları ile, sosyal, ekonomik, manevi sorunları ile ilgilenirse, bu durumda mahallenin imamı olur.

Bir vaiz sadece haftada zorunlu olan üç dört vaazı yapar, ondan sonra bir şeyle ilgilenmezse kürsünün vaizi olur. Eğer cezaevlerine derse gider, mahkumlara din hizmeti sunarsa, sosyalhizmet kurumlarına gider oralardaki yetimle rle, kimsesizlerle ilgilenirse bulunduğu mahallin vaizi olur. Yaptığı konuşmalar ve çalışmaları ile basında, medyada din hizmeti sunarsa o durumda da ismini bilmediği, hayatında hiçtanımadığı din kardeşlerinin hoca efendisi olur.

Bir müftü sadece makamında müftülük yapar, amirliğini yaptığı personelin resmî işlemlerive makamına gelen insanların sorularını cevaplandırmakla iktifa ederse, müftülük dairesinin müftüsü olur. Eğer makamından çıkar, kürsüde vaaz yapar, camileri kontrol eder, Kur'an kurslarını organize ederse mesleğin müftüsü olur. Eğer bir müftü, il ve ilçenin dinî hayatından benmesulüm der, cezaevindeki bir mahkûmun beklentisini karşılayamazsam bunu Allah benden sorar, cumada okunan hutbe özenle yazılmazsa bundan ben sorumluyum, görevine dikkat etmeyen personelden ben mesulüm, bu cemaatehak ettiği din hizmetini sunamazsam vebal altında olurum der, bu anlayışla görevini yerine getirirse, o zaman da gerçekten o ilin, ilçenin müftüsü olur. Tabi;burada esas olan mesleğimize bakış açımız ve onunla olan ilgimizdir.

Bir işi veya konuyu isteyerek ve severek yapmayan kişiler, o alanda sadece her gün aynı şeyi tekrarlayan kurulmuş robot görünümü sergilerler. Yani yeni değerler üretmezler. Bu tür insan-ların çoğunlukta olduğu toplumlarda üretim gücü sekteye uğrar. Bu tür insanlar en fazla kendifiziksel ihtiyaçlarının peşinden koşan (yemek,su, barınma vb) sıradan bir insan olur.

Ebeveynlerimizin bizler için öngördükleri saf vesamimi hedef, mütevazı ve kendilerine göre çokileri bir noktadaydı. Onlar bizim, hayatta mağdurolmadan, güvenli bir gelire sahip olmamızı, bunun yanında dinimizin gereklerini yerine getirerek ahirette de kaybedenlerden olmamamızı hede emişlerdi. Şimdi bu hedeften ileri gitmek veya gitmemek tamamen kendimize bağlı. Kendişahsi ihtiyaçları peşinde koşan sıradan bir insanmı, topluma hizmet eden, mahluka hizmet etmeyi hakka hizmet kabul eden bir insan mı, namaz kıldırıp mihrap imamı olmak mı, mahalle imamı olmak mı, kürsü vaizi olmak mı, herkesin hocası olmak mı, binaların müftüsü olmak mışehirlerin müftüsü olmak mı? Karar ve icraat tamamen bize kalmış, tabi birde ahiretin hesabı.

Dr. Ahmet Çekin - İrşat Hizmetleri Şubesi Müdürü



247 246 245 241 240 239 238 237 236 235 234 233 232 231 230 229 214 144 143 142 141 140 139 138 137 136 135 134 133 132 131 130 129 128 127 126 125 124 123 122 121 120 119 118 117 116 115 114 113 112 111 110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97